ساختار و کارکرد دوربين هاي فوري

دوربين هاي پولارويد را بر حسب نوع فيلمي که استفاده مي کند در چند دسته قرار مي دهند. اولين دوربين ها از حلقه فيلم هاي فوري استفاده مي کردند. اين فيلم در سه اندازه مختلف عرضه مي شد. بعدها بسته فيلم عرضه شد و براي ظاهر کردن اين فيلم ها لازم بود آن را از دوربين بيرون بياورند. اين فيلم ها از دو بخش نگاتيو و پوزيتيو (منفي و مثبت) تشکيل شده بود که پس از ظاهر شدن عکس اين دو بخش را از هم جدا مي کردند. نکته بسيار جالب در تاريخچه دوربين هاي پولارويد آن بود که با پيشرفت علم و فناوري، دوربين هاي پولارويد هم روز به روز پيشرفته تر مي شد. پولارويد در تاريخ 60 ساله خود انواع گوناگوني از دوربين ها را به بازار عرضه کرده است و در بسياري موارد هر دوربيني، فيلم مخصوص به خود را داشت و از روش هاي متفاوتي براي نوردهي، عکسبرداري و چاپ فيلم استفاده مي کرد.

اما نکته جالب در تاريخچه پولارويد آنکه اين شرکت علاوه بر عرضه چندين مدل دوربين عکسبرداري فوري، يک مدل دوربين فيلمبرداري فوري نيز عرضه کرده است که پولاويژن نام داشت. اين دستگاه شامل دوربين، فيلم و نمايشگر فيلم بود. هنگامي که از يک صحنه فيلم تهيه مي شد، فيلم را از دوربين بيرون مي آوردند و درون نمايشگر فيلم قرار مي دادند تا ظاهر شود و پس از ظهور تماشا مي کردند. يکي از مهم ترين ضعف هاي پولاويژن، سرعت کم آن بود. به دليل همين سرعت کم مجبور بودند براي فيلمبرداري، از نور بسيار شديد استفاده کنند. در عين حال استفاده از اين دوربين به مهارت هاي زيادي احتياج داشت. با توجه به اين ضعف هاي پولاويژن و همچنين عرضه دوربين هاي ويدئويي VHS، پولاويژن با استقبال چنداني مواجه نشد و نتوانست مدت زيادي دوام بياورد.

نکته جالب توجه در تاريخچه پولارويد آن است که پولارويد نه اولين دوربين عکسبرداري فوري است و نه تنها دوربين فوري. پيش از لند هم کساني دوربين عکسبرداري فوري عرضه کردند، اما دوربين آنها بيشتر به يک اتاق تاريک شبيه بود تا يک دوربين واقعي. اما پس از عرضه پولارويد بسياري از شرکت هاي ديگر هم دوربين هاي عکسبرداري فوري عرضه کردند که مي توانست از فيلم هاي پولارويد نيز استفاده کند. اما شرکت کداک دوربيني بانام «کداماتيک» عرضه کرد که تنها از فيلم هاي فوري شرکت کداک استفاده مي کرد، اما پس از پيگيري هاي قانوني شرکت پولارويد عرضه اين نوع فيلم و دوربين کداک متوقف شد.

اما نکته جالب توجه آنکه دوربين هاي پولارويد در تاريخ کاربردهاي بسيار گوناگوني داشت. اگر از عجله «جنيفر» دختر «ادوين لند» براي تماشاي عکس هاي گرفته شده بگذريم، بقيه مردم هم از تماشاي عکس شان لحظه يي پس از عکسبرداري هيجان زده مي شدند. مهم ترين مزيت چاپ سريع عکس اين بود که در صورت نامناسب بودن عکس يا نارضايتي مشتري، مي شد عکسبرداري را دوباره تکرار کرد. اما پس از آنکه دوربين هاي عکسبرداري فوري در ابتدا توانست رضايت خاطر مشتريان معمولي را فراهم آورد، کاربردهاي بسيار ديگري نيز يافت که از جمله آنها مي توان به استفاده از اين دوربين ها در صدور کارت هاي شناسايي، عکس گذرنامه و ديگر مواردي که به چاپ سريع عکس نياز داشت، اشاره کرد. ماموران پليس نيز از ديگر علاقه مندان اين دوربين ها بودند چرا که مي توانستند پيش از آنکه صحنه مورد نظر چندان تغيير کند، از آن عکس تهيه کنند. بسياري از عکاسان حرفه يي هم معمولاً يک دوربين پولارويد با خود داشتند و براي اطمينان از ميزان نوردهي يا کادربندي خود ابتدا عکسي با اين دوربين تهيه مي کردند. بسياري از جهانگردان که از مکان هاي تاريخي و باستاني ديدن مي کردند نيز از جمله مشتريان عکاسان دوره گرد با دوربين هاي عکس فوري بودند. اما از زماني که دوربين هاي ديجيتال به بازار آمد همه اين مشتريان به سوي دوربين هاي ديجيتال هجوم آوردند.

ظهور و چاپ عکس فوري

ايده اصلي ادوين لند آن بود که همه افراد به يک دستگاه دوربين عکاسي دسترسي داشته باشند و بتوانند بدون زحمت عکس بگيرند. براي اين کار لازم بود شخص ابتدا با استفاده از يک نورسنج شدت نور محيط را اندازه بگيرد و سپس با توجه به شدت نور، زمان نوردهي را روي عدسي دوربين تنظيم کند. بعد عدسي را روي سوژه تنظيم مي کردند و عکس مي گرفتند و سپس عکاس دکمه يي را مي زد و صفحه بزرگي را از پشت دوربين خارج مي کرد تا صفحه هاي مثبت و منفي را روي هم قرار دهد و داروي چاپ روي صفحه پخش شود. پس از گذشت مدت زماني مشخص عکس چاپ مي شد و عکاس با باز کردن دريچه يي از پشت دوربين صفحه هاي مثبت و منفي را از يکديگر جدا مي کرد. البته در دهه 1960 شرکت پولارويد فيلم هاي پيشرفته تري عرضه کرد که فرآيند چاپ عکس بدون دخالت عکاس و به صورت خودکار صورت مي گرفت و در نتيجه عکس از کيفيت بسيار بهتري برخوردار بود. در هر صورت امروزه اين عکس ها به تاريخ پيوسته است و با توجه به اينکه تنوع دوربين هاي عکسبرداري ديجيتال زياد است فقط پدربزرگ ها با ديدن اين عکس ها ياد خاطرات جواني مي افتند و آرزو دارند يک بار ديگر لذت عکس گرفتن با اين دوربين ها را تجربه کنند.