نگاهي به تاريخ 60 ساله دوربين هاي عکسبرداري فوري

تاریخچه
در قرنهای ۱۱ تا ۱۶ بشر از یک اتاقک تاریک (دوربین اولیه) به‌عنوان چیزی شبیه به دوربین استفاده می‌کرد. برای این منظور اتاق مکعب مستطیل کوچکی را که هرگز نوری به درون آن راه نمی‌یافت، آماده می‌کردند، در وجه جلوی آن سوراخی به قطر تقریبی یک میلیمتر ایجاد می‌کردند، بدین ترتیب تصویر مناظر روبروي وجه داراي سوراخ روی دیوار یا پرده در وجه مقابل سوراخ در داخل اتاق منعکس می‌نمودند. اين تصوير يه صورت معكوس و بسته به قطر سوراخ وضوح بيشتر يا كمتري داشت به صورتيكه هرچه قطر سوراخ كمتر بود، وضوح بيشتر و يا به عكس با افزايش قطر سوراخ تصوير روشنتر با وضوح كمتري حاصل ميگشت.البته این دستگاه بیشتر برای نمايش و نقاشي به كار ميرفت و نقاشان اروپايي با نشاندن سوژه در جلوي سوراخ يا قرار دادن اطاقك در روبروي مناظر و نصب پرده بوم در قسمت داخلي روبروي سوراخ، مناظر روبرو را نقاشي ميكردند(خود نقاش درون اطاقك قرار داشت)اين دستگاه هرگز کار عکاسی را انجام نمی‌داد.مخترع اطاق تاريك دانشمند مسلمان ابن هيثم بود كه در مكتوبات لاتين به پدر علم مدرن اپتيك (الحسن) معروف ميباشد.

نخستين دوربين هاي عکاسي سريع آنالوگ با نام تجاري «پولارويد» در روز 26 نوامبر 1948 به بازار آمد. دوربين هاي عکس فوري که داراي «اتاق تاريک» بود، در مدت کوتاهي شهرت جهاني يافت. اما امروزه دوربين هاي «پولارويد» واپسين نفس ها را مي کشد. دوربين هاي آنالوگ عکس فوري موسوم به «پولارويد» براي نخستين بار توسط اًدوين لند فيزيکدان امريکايي طراحي شد. اين ايده زماني به فکر لند رسيد که دختر او براي ديدن عکس هاي مسافرت شان بي تابي مي کرد.

لند که هفت سال پيش از اين تاريخ کارخانه توليد لنزهاي عکاسي را تاسيس کرده بود، از سال 1944 به طور مداوم روي اين پروژه کار کرد. وي در روز 21 فوريه 1947 در شهر نيويورک در نشست «انجمن اپتيک امريکا» نخستين دوربين عکس فوري خود را عرضه کرد. نخستين مدل، «Polaroid Land Camera Model95 » بود که عکس گرفته شده را حدود يک دقيقه ظاهر مي کرد. فروش اين مدل در 26 نوامبر 1948 (60 سال پيش) در فروشگاه هاي شهر بوستون امريکا به قيمت 89 دلار و 75 سنت آغاز شد.

فرآيند ظهور «خشک» عکس در يک دقيقه که لند آن را اختراع کرد، به موفق ترين فرآيند عکاسي سريع در دنياي آنالوگ تبديل شد. هشت سال پس از آغاز فروش (1956)، يک ميليون دوربين توليد شده بود و اين تعداد در سال 1964 به پنج ميليون و در ميانه دهه 1960 به بيش از شش ميليون دستگاه رسيد. در سال 1957 نخستين دستگاه اسلايد پولارويد به بازار آمد که مي توانست در مدت تنها دو دقيقه، اسلايد هاي آماده پخش سياه وسفيد توليد کند.

در سال 1963 بود که پولارويد نخستين فيلم رنگي عکس فوري را به بازار عرضه کرد که بسياري از هنرمندان را به استفاده از اين دوربين تشويق کرد. شرکت سازنده دوربين هاي عکس فوري پولارويد با توليد اين دوربين ها به دومين سازنده دوربين عکاسي در دنيا تبديل شد.

دوربيني نه چندان مطلوب

هنرمندان نيز مستقيم يا غيرمستقيم براي پولارويد تبليغ مي کردند. در آلمان، بازيگري که نقش يک کميسر را در سريال تلويزيوني پليسي بازي مي کرد، با اين دوربين از محل حادثه عکسبرداري مي کرد.

در دوربين هاي پولارويد، فيلم از ميان دو غلطک عبور مي کند و هم زمان ماده ظهور فيلم روي آن پخش مي شود. اين فرآيند مي تواند تحت تاثير دما يا تغيير فشار غلطک ها بر فيلم، کيفيت عکس را تغيير دهد؛ ضعفي که براي ماموران پليس در عالم واقعيت، مشکل ساز بود. آنان جزييات فراواني را در عکس ها از دست مي دادند. اين ضعف در مقابل به مذاق هنرمندان بسيار خوش آمد. آنان توانستند طرح هاي بديعي را در عکس هاي خود خلق کنند.